Bron: moonofalabama 24 september 2022 ~~~

In vier oblast van Oekraïne is het stemmen over het lidmaatschap van de Russische Federatie begonnen:

Russische gevolmachtigden in vier regio’s – Donetsk en Luhansk in het oosten, en Kherson en Zaporizka in het zuiden – kondigden eerder deze week plannen aan om vanaf vrijdag vier dagen lang referenda te houden. Rusland controleert twee van deze vier regio’s bijna geheel, Luhansk en Kherson, maar slechts een fractie van de andere twee, Zaporizka en Donetsk.

Oekraïense functionarissen hebben de stemming afgedaan als grotesk theater – het houden van verkiezingen in steden die door Russische troepen zijn verwoest en door de meeste inwoners zijn verlaten.

President Volodymyr Zelensky bedankte de bondgenoten van Oekraïne voor hun standvastige steun en zei dat “de farce” van “schijnreferenda” niets zou veranderen aan de strijd van zijn land om Rusland uit Oekraïne te verdrijven.

Het Oekraïense regime heeft zijn toevlucht genomen tot puur terrorisme om de stemmingen te verhinderen:

Oekraïense partizanen hebben, soms in samenwerking met speciale operatietroepen, opslagplaatsen met stembiljetten en gebouwen waar Russische gevolmachtigden die de stemming voorbereiden vergaderingen hielden, opgeblazen. Oekraïense functionarissen hebben toegegeven dat zij bezig zijn met een campagne om belangrijke Russische overheidsfunctionarissen te vermoorden; volgens Oekraïense en Russische functionarissen zijn er meer dan een dozijn functionarissen met explosieven opgeblazen, neergeschoten en vergiftigd.

Dergelijk gedrag van het Zelenski-regime tegen zijn toch nog Oekraïense landgenoten zal de bevolking in de vier oblasten alleen maar aanmoedigen om te stemmen voor een toenadering tot Rusland.

De propaganda in het “westen” zal verklaren dat de stemming onregelmatig is en dat de resultaten, die waarschijnlijk pro-Russisch zullen zijn, nep zullen zijn.

Maar een blik op de historische verkiezingsuitslagen sinds de Oekraïense onafhankelijkheid in 1991 laat duidelijke geografische voorkeuren zien voor pro-Russisch beleid in Oost- en Zuid-Oekraïne:

bigger

De bovenstaande grafiek komt uit onderzoek dat is gepubliceerd door het Eurasian Research Institute van de International Hoca Ahmet Yesevi Turkish-Kazakh University. De auteur schrijft:

Zoals we kunnen zien, is er altijd een duidelijke geografische tweedeling geweest in de manier waarop de regio’s van Oekraïne op bepaalde kandidaten stemmen. De tweedeling tussen oost en west of ook wel tussen zuidoost en noordwest is altijd aanwezig geweest in de verkiezingsgeschiedenis van het onafhankelijke Oekraïne. Algemeen wordt aangenomen dat het oosten van Oekraïne in politiek, economisch en cultureel opzicht meer door Rusland wordt beïnvloed. Daarom krijgen presidentskandidaten met een meer pro-Russische agenda gewoonlijk veel meer politieke steun in de oostelijke regio’s dan in andere delen van Oekraïne. Anderzijds is het westen van het land traditioneel meer pro-Europees, met een sterke verwijzing naar de traditionele Oekraïense etnische kerntradities en -waarden. Presidentskandidaten met een pro-Europese politieke agenda en een traditionele Oekraïense uitstraling kregen dan ook doorgaans veel steun in de westelijke regio’s van het land. Het is interessant op te merken dat de voorkeuren van de kiezers geen verband hielden met de geografische herkomst of achtergrond van de presidentskandidaten en dat elke kandidaat gemakkelijk populair kon worden in zowel het oosten als het westen. Bovendien kon dezelfde kandidaat in verschillende perioden zowel pro-oosters als pro-westers zijn, zoals Leonid Koetsjma in 1994 en 1999, die de enige Oekraïense president is die twee opeenvolgende termijnen heeft uitgezeten, van 1994 tot 2005.

De verdeling komt overeen met de etnische en taalkundige verschillen tussen die delen van Oekraïne.groter

bigger

In 2014, na de gewelddadige fascistische staatsgreep in Kiev, werd in een van de eerste wetten van de nieuwe regering de Russische taal uit het officiële gebruik geschrapt. In plaats van de verschillen tussen de bevolking te overbruggen, bezegelde dit alleen maar de overheersende tweedeling in Oekraïne.

De verkiezingsbelofte van de huidige Oekraïense president Vladimir Zelenski om vrede te sluiten met de door Rusland gesteunde opstandige Donbas-regio door zich te houden aan de Minsk 2-akkoorden werd beloond met een groot aantal stemmen uit het zuidoosten voor zijn presidentschap. Maar nadat hij door fascisten met de dood was bedreigd, heeft Zelenski een draai van 180 graden gemaakt en stelt zich sindsdien op als Oekraïens nationalist. Als gevolg daarvan heeft hij alle steun in het zuidoosten van Oekraïne verloren.

De zuidoostelijke delen van het huidige Oekraïne hebben eeuwenlang deel uitgemaakt van het centrale Russische rijk. Ze werden pas bij de Sovjet Republiek Oekraïne gevoegd onder het bewind van Lenin in 1922 en, in het geval van de Krim, in 1954 onder Nikita Chroesjtsjov, die zelf in de Donbas regio was opgegroeid.

bigger

Een te verwachten hoge opkomst en een meerderheid voor het lidmaatschap van de Russische Federatie zal de historische scheefgroei die door die onlogische overdrachten is ontstaan, corrigeren.